Tak, widziałem, jak konie płaczą. Widziałem setki bezbronnych, cierpiących, czujących istot Klacze przy. wożone na targowiska razem ze swoimi źrebakami. Stare wysłużone siwki, których nikt już nie chciał kupić nawet na mięso i trafiały na „pokarm dla lisów”. Dumne ogiery, do końca broniące się przed nieuchronnym. Widziałem konie ranne, wycieńczone, konające. Ale widziałem także tysiące ludzi, którzy chcieli i chcą im pomagać. Organizują wystawy, akcje, zbierają podpisy pod petycjami, wykupują konie i zakładają dla nich schroniska. Ta książka jest także opowieścią o nich. Relacjonuje prowadzoną przez Klub Gaja Ogólnopolską Kampanię „Zwierzę nie jest rzeczą” w tej części, która dotyczy ochrony koni. Jest także odpowiedzią na dwa najczęściej zadawane nam pytania. Czy coś uda się wam zrobić? Uda się. Już się udało! Co ja mógłbym zrobić? Dużo. Jeżeli nie wiesz co, to poczytaj.